Bericht omtrent gebruik van Abrikozenpitten

Bericht omtrent gebruik van ABRIKOZENPITTEN

Informatie-aanvulling qua gebruik maart 2012

Sinds een geruime tijd bestaat er wat misverstand omtrent het gebruik van de door ons aanbevolen ABRIKOZENPITTEN!!

Dit vindt zijn oorzaak in het feit dat wij al een aantal maanden geen pitten meer kunnen betrekken vanuit Syrië. De grenzen zitten potdicht en we kunnen er niets meer kopen, de uitvoer is compleet tot stilstand gekomen door de interne politieke onlusten aldaar.

Reden genoeg voor onze Duitse importeur om elders op zoek te gaan naar de juiste LUCHT-gedroogde pitten. In een wirwar van ongeveer 100 abrikozensoorten, waarvan de meeste kernen (pitten) helaas dan ook nog eens zongedroogd worden aangeboden, welke dus NIET voldoen, is dit voorwaar geen geringe opgaaf!

Zij zijn echter méér dan geslaagd met het vinden van een exporteur in Sin Kiang, het vroegere Oost Turkestan, nu West China. Het land waar de stam der Oeigoeren woonachtig zijn.

Geheel anders dan de Oost Chinese pitten (Abrikozen) die duidelijk van mindere kwaliteit zijn, blijken deze, dus nu onze pitten, van minimaal gelijkwaardige  kwaliteit te zijn. Echter er is één groot verschil met de Syrische variant en dat is de GROOTTE van de kern/pit.

Zaten er in de Syrische variant ongeveer zo’n 1400 pitten in één kilo, in deze pitten welke wij NU op de markt brengen zitten er zo’n 2.400 stuks in één kilo!!

Dit betekent dat de voorgeschreven hoeveelheden dan ook met ong. 70%  ( evenredig ) VERHOOGD dienen te worden OM EEN GELIJKWAARDIGE HOEVEELHEID VITAMINE B-17/ LEATRILE,  BINNEN TE KRIJGEN.

Dus preventief: was 6-8 pitjes per dag per persoon = Nu: 10 tot 13

Bij directe bestrijding was: 60-80 p.d. per persoon = Nu min. 100

 

 

UPDATE / AANVULLING

25 maart 2012  Info omtrent het z.g. GIF in de abrikozenkernen/pitten.

 

De onterechte angst die er heerst bij sommigen t.a.v. GIF in abrikozenpitten

Juist dat ‘gif’ blijkt de werkzame stof te zijn om de kankercellen in het menselijk lichaam ( en evenzo bij dieren) afdoende én juist alleen de aangetaste cellen te doden.

De door ons aanbevolen dosering: 8 á 12 kernen per persoon per dag als zijnde PREVENTIEF gebruik en ong. 10 kernen als het om de kleinere variant gaat, die we dus nu verkopen/in voorraad hebben, dan blijkt het te gaan om ongeveer max.3 gram ! ( Preventief gebruik) en bij de kuur, wanneer men door de dag heen ong. 100 (kleine) kernen moet consumeren, dan eet men ong. 30-35 gram aan pitten verdeeld over de dag !

Een téveel aan blauwzuur kan pas gevaarlijk worden bij een gewicht van plus minus 60 kilo ( als gemiddelde en als rekenvoorbeeld) als men dus 60 x 3,7 mg = 222 mg consumeert.
Gemiddeld bevatten abrikozenpitten 217 mg cyanide per 100 gram.
Bij de aanbevolen ‘kuur’ en dus bij gebruik van max. 100 pitten/ kernen per dag, dit is ongeveer 30 gram per dag, krijgt men dus een derde binnen van de cyanide nl. 217/3 is ongeveer 72 mg.

Dus om 217 mg cyanide binnen te krijgen zou men 300 pitten of meer moeten eten.

.Dus het wijzen op de gevaren van blauwzuur is een ‘wapen’ van de farma-industrie om mensen schrik en angst aan te jagen, daar ze WETEN dat de abrikozenpitten/kernen werkzaam zijn en ZIJ kunnen er geen patent op krijgen.

Consumptie van abrikozenpitten

(Overgenomen uit de Wikipedia encyclopedie)

Abrikozenpitten hebben een hoog gehalte aan cyanogenische glycosiden, waaruit het zeer giftige blauwzuur kan vrijkomen. Gemiddeld bevatten abrikozenpitten 217 mg cyanide per 100 gram[1]. De cyanide van een abrikozenpit komt echter voornamelijk vrij in de kankercellen en vrijwel niet in de gezonde cellen.[bron?] De veronderstelde gevaarlijke  dosis waterstofcyanide voor een volwassene is ongeveer 3,7 mg per kg lichaamsgewicht . Er zijn verschillende gevallen van cyanidevergiftiging bij kinderen door het eten van abrikozenpitten beschreven in de wetenschappelijke literatuur[1][2].

Een eventueel medicinale werking tegen kanker van het in abrikozenpitten aanwezige glycoside amygdaline (laetrile) is in onderzoek. Amygdaline blijkt in vitro prostaatkankercellen te kunnen doden.[3] In klinisch onderzoek kon een anti-kankerwerking van behandeling met amygdaline echter niet worden aangetoond.[4][5]

Mocht u geïnteresseerd zijn, onder de volgende link vindt u nog tientallen pagina’s met info inzake natuurlijke geneesmogelijkheden t.a.v. kanker helaas uitsluitend in het Engels, Frans en Russisch

zie: http://www.cancertutor.com/index.html

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *