Kankertherapie

kankertherapie1kankertherapie2kankertherapie3

Kanker kan op een aantal manieren worden bestreden:

Abrikozenpitten e.d.
De meest eenvoudige therapie is het eten van abrikozenpitten en/of bittere amandelen. Deze bevatten wel amygdaline, ook wel vitamine B17 genoemd. Zo’n 80 tot 100 abrikozenpitten per dag worden er aanbevolen.
Er is weerstand tegen dit dieet, omdat de oplossing te eenvoudig lijkt. De pitten kunnen voor sommigen nogal vies zijn. Maar dit wordt voor een heel eind gecompenseerd door ze tezamen met abrikozen, appels of appelmoes te eten. Het is het beste om de abrikozenpitten of bittere amandelen wat verspreid over de dag in te nemen en niet in één keer. Mensen die last hebben van obstipatie bij het eten van noten, moeten daarop letten, want abrikozenpitten zijn bijna hetzelfde als (bittere) amandelen. Genoeg drinken bij het eten van de pitten of amandelen kan verlichting geven. Vers gekraakte abrikozenpitten zijn het beste, maar daar is ook lastiger aan te komen.
Mensen met bijvoorbeeld leverziekten kunnen echter leverklachten krijgen en kunnen het dan misschien niet aan. Kleine kinderen hebben een hele grote lever, daarom wordt deze therapie voor kleine kinderen afgeraden. Voor hen kunnen abrikozenpitten en bittere amandelen dodelijk zijn. Een van de bijwerkingen van het eten van abrikozenpitten of bittere amandelen kan bloeddrukverlaging zijn. Dat kan voor sommigen gunstig zijn, voor mensen met lage bloeddruk echter niet. Het eten van teveel pitten tegelijk kan zo resulteren in een veel te lage bloeddruk (shock) en wordt dus streng afgeraden. Voor een overzicht van de vitamines, mineralen en werking van abrikozenpitten, zie: www.bittere-aprikosenkerne.de.
Abrikozenpitten worden ook wel ‘de chemotherapie van de natuur’ genoemd. Iedereen dient echter zelf te letten op eventuele bijwerkingen van de B17 en men is er zelf verantwoordelijk voor als men kiest voor deze alternatieve of aanvullende kankertherapie, niet iedere tumor (zoals kanker t.g.v. asbest) reageert daarbij even goed op deze therapie! Als je er geen 80 tot 100 per dag verdraagt, probeer het dan met wat minder. Het helpt dan echter ook (veel) minder. Probeer de hoeveelheid met 5 of 10 pitten per dag op te voeren, zodat je in 12 of 6 dagen aan het rantsoen zit. Preventief is het goed om zo’n 10 à 15 abrikozenpitten per dag te eten.
Zo vormt het ook een onderdeel van het Dr. Houtsmullerdieet. Een combinatie van dagelijks 80 tot 100 abrikozenpitten (verspreid over de dag) . Liefst in 10 x en danmet het dieet van internist Houtsmuller is dan ook zeer aan te raden. Sommigen hebben Dr. A.J. Houtsmuller belasterd, maar van de Hoge Raad mag de Vereniging tegen Kwakzalverij Dr. Houtsmuller geen kwakzalver of leugenaar meer noemen.
Laetrile (een extract van amygdaline, maar niet altijd precies hetzelfde!) is te verkrijgen in de vorm van tabletten. Gebruik pillen en injecties nooit zonder overleg met een (Moerman)arts.Helaas is dit veelal alleen verkrijgbaar in Duitsland en dan nog tegen een veel hogere prijs dan de abrikozenpitten.
Injecties dienen intraveneus gegeven te worden, een aanbevolen hoeveelheid is bijvoorbeeld de eerste dag 21 gram en de volgende 20 dagen steeds 9 gram laetrile. Laetrile-medicijnen zijn echter erg duur en abrikozenpitten zijn relatief goedkoop. Vitaminen werken meestal het best als ze natuurlijk in het natuurlijke product (de pitten in dit geval) worden opgenomen. Grote hoeveelheden zijn dan echter niet altijd haalbaar. Wel heb je bij de pitten altijd de zuivere amygdaline, Laetrile kan iets anders zijn. Dr. Harold Manner heeft in zijn boek The death of cancer geschreven over zijn uitgebreid onderzoek naar eventuele giftigheid en werking van laetrile. Hij heeft bewezen dat geïnjecteerde laetrile niet giftig is. En bij zijn onderzoeken bij dierproeven was laetrile werkzaam, mits de injecties gegeven waren in combinatie met vitamine A en bepaalde enzymen.
Zink is het transportmechanisme voor laetrile en nitrilosiden in het lichaam. Biochemici en onderzoekers hebben ontdekt dat je Laetrile kunt geven aan een patiënt tot het zijn neusgaten uitkomt, maar dat de Laetrile niet in de weefsels van zijn lichaam komt als de patiënt niet voldoende zink binnenkrijgt (ADH: 10 mg). Zij vonden ook dat er niets in het lichaam geneest zonder voldoende vitamine C. Een prettige bijkomstigheid van zink is dat het verkoudheid tegengaat en sneller geneest. Een waarschuwing, uit het boek van E Valstar (Voedingsinterventie bij kanker, blz 62) blijkt dat als u zinktabletten neemt, dat dan een combinatie met selenium gewenst is, want extra zinkopname vermindert de seleniumopname. Een zeer rijke natuurlijke bron voor selenium is de paranoot. Eén noot per dag is al ruim voldoende voor de ADH. Natuurlijke bronnen voor zink zijn tarwekiemen (12 mg/100 g), lijnzaad (8 mg/100 g) en paranoten (4 mg/100 g). Maar abrikozenpitten en amandelen bevatten zelf ook al zink (2 mg/100 g).
Overleg overigens altijd met uw (Moerman)arts.

Ervaringsverhalen
Diverse in Nederland

Borstkanker

Botkanker

B17 forum

Boinnk

Wereldkampioen armworstelen Jason Vale

Diverse in de VS

Keelkanker vrouw cabaretier Red Buutton

Nog meer in de VS

Laetrile Case Histories: 90 Actual Case Histories

Resultaten van arts Philip E. Binzel (o.a. alvleesklierkanker)

Diverse in Duitsland

Borstkanker met uitzaaiingen (Duitsland)

Nog meer in Duitsland

www.vitamin-b17.de (Duitsland)

Diverse in Zwitserland

Darmkanker Angel Rodriguez (Australië)
Literatuur
Toshiyuki Fukuda e.a. hebben in 2003 in een wetenschappelijk artikel (Anti-tumor Promoting Effect of Glycosides from Prunus persica Seeds, PDF) aangetoond dat amygdaline met andere glucosiden uit perzikpitten zowel in vitro als in vivo remmend werken tegen huidkanker bij muizen.
Kwon Hee-Young e.a. hebben in 2003 in een wetenschappelijk artikel (Apoptosis induction of persicae semen extract in human promyelocytic leukemia (hl-60) cells) aangetoond dat dat een amygdaline-extract van perzikpitten cytotoxisch (giftig) is voor bepaalde menselijke leukemiecellen (van de humane promyelocyten leukemie) in vitro. Gebleken is dat het extract apoptose teweeg brengt.
Hae-Jeong Park e.a. presenteerden in 2005 een wetenschappelijk artikel (Amygdalin inhibits genes related to cell cycle in SNU-C4 human colon cancer cells, PDF) een studie, die suggereert dat amygdaline een antikankereffect heeft bij dikkedarmkanker, doordat het aanmaak belemmert van eiwitten die een functie hebben bij de deling van dikke darmkankercellen in vitro.
Hyun-Kyung Chang e.a. hebben in 2006 een wetenschappelijk artikel (Amygdalin Induces Apoptosis through Regulation of Bax and Bcl-2 Expressions in Human DU145 and LNCaP Prostate Cancer Cells, PDF) gepubliceerd over de gunstige invloed van amygdaline op prostaatkankercellen. Gebleken is dat de amygdaline apoptose (geprogrammeerde celdood) teweeg brengt bij menselijke prostaatkankercellen in vitro. Hun conclusie: Based on these results, amygdalin shows considerable promise in the treatment of prostate cancers.
Hye-Jeong Hwang e.a. hebben in 2008 in een wetenschappelijk artikel (Antinociceptive Effect of Amygdalin Isolated from Prunus armeniaca on Formalin-Induced Pain in Rats, PDF) aangetoond dat amygdaline van abrikozenpitten pijnbestrijdend werkt bij ratten.
Hae-Jeong Park e.a. schreven in 2008 een wetenschappelijk artikel (Amygdalin Modulates Cell Cycle Regulator Genes in Human Chronic Myeloid Leukemia Cells, PDF) een studie, die aantoont dat D-amygdaline zou kunnen dienen als nuttig geneesmiddel tegenleukemie.
In 1982 hebben Moertel e.a. de impact van laetrile op 172 patiënten bestudeerd en geconcludeerd dat laetrile niet werkt. Een nadere beschouwing van de studie van Moertel e.a. is in 2009 door prof. Stephen Krashen Ph.D. verricht (Does Laetrile Work? Another Look at the Mayo Clinic Study (Moertel et al., 1982). Zijn conclusie is dat de Moertel-studie slechts aantoont dat een mengsel van zuivere en synthetische laetrile gedurende slechts 3 weken niet werkt bij terminale patiënten, waar de reguliere geneeskunde niets meer voor kan doen . De studie heeft echter geen betrekking op pure laetrile met een meer flexibele planning en ook niet op andere patiënten.
Ellison e.a. hebben in 1978 een aantal gevallen bekeken, waarin waarvan werd geacht dat laetrile hielp. Zij vonden dat in 68 gevallen er 6 positieve reacties waren, waarvan 2 met compleet herstel. Prof. Stephen Krashen Ph.D. heeft in 2009 ook deze studie nader beschouwd (Inaccurate Reporting of the Effects of Laetrile: Mistreatment of Ellison, Byar and Newell (1978) in Professional Papers) en geconcludeerd dat er minstens 15 positieve reacties waren bij 22 patiënten (2 geheel hersteld, 4 gedeeltelijk en 9 bleven stabiel). Laetrile helpt dus soms wel degelijk.
In 1994 publiceerde dr. P.E. Binzel resultaten van zijn behandeling van kankerpatiënten met Laetrile tussen 1974 en 1991 in zijn boek ALIVE AND WELL (PDF ). Hij gebruikte een combinatie van intraveneuze en orale Laetrile. Intraveneuze doses starten met 3 gram en werden opgevoerd tot 9 gram. Na een periode van maanden, werd begonnen met orale Laetrile, 1 gram tegen bedtijd, in plaats van de injecties. Binzel maakte als onderdeel van zijn behandeling ook gebruik van verschillende voedingssupplementen en pancreatische enzymen, evenals een streng dieet met weinig dierlijk eiwit en vet, en zonder junk-food. Zonder dit strenge dieet achtte hij de Laetrile-injecties en -pillen veel minder effectief. Uit een serie van 180 patiënten met primaire kanker (niet-gemetastaseerd, beperkt tot één orgaan of weefsel) waren er nog 138 in leven, toen hij in 1991 zijn behandeling resultaten opgesteld. Al die tijd waren er 58 van de patiënten gevolgd gedurende 2 tot 4 jaar, terwijl 80 er een medische follow-up hadden van 5 tot 18 jaar. Van de 42 patiënten die in 1991 al waren overleden, waren er 23 gestorven aan hun kanker, 12 door andere oorzaken, en 7 stierven door een onbekende oorzaak. Onder zijn kankerpatiënten met uitzaaiingen overleden 32 van 108 aan hun ziekte, terwijl 6 stierven door andere oorzaken, en 9 stierven door een onbekende oorzaak. Van zijn 61 patiënten die in 1991 nog leefden, hadden er 30 een follow-up gehad van tussen de 2 en 4 jaar, terwijl 31 gedurende 5 tot 18 jaar gevolgd werden. Binzel’s resultaten zijn indrukwekkend. Sommige van de patiënten die in zijn boek besproken staan, waren 15-18 jaar na de eerste Laetrile behandeling nog in leven (en gezond!). Binzel merkt ook op dat geen van de kankerdiagnoses door hem zelf zijn gemaakt (een kleine dorp, huisarts) – Alle patiënten hadden diagnoses van andere artsen. Velen hadden al geleden onder de verwoestingen van de standaard (chirurgie / bestraling / chemotherapie) oncologische behandelingen voordat ze waren opgegeven als hopeloze gevallen door de orthodoxe artsen.
Een andere arts die opzienbarende resultaten heeft bereikt is Dr. John A. Richardson. Hij heeft zijn bevindingen beschreven in zijn boek Laetrile Case Histories.
James South MA heeft artikel geschreven over de werking van laetrile en de vermeende bijwerkingen: Laetrile – The Answer To Cancer? (PDF).
Dr. H. Rosenberg geeft een kort en krachtig overzicht van de geschiedenis van amygdaline. Voor een uitgebreid overzicht , zie ook de video A World without Cancer van Edward Griffin: wmv / YouTube of lees het boek World without Cancer voor een zeer uitgebreid overzicht over Laetrile en de aversie er tegen van de medische wereld in zogenaamd beschaafde landen als de VS.
Een voorbeeld daarvan is de tegenwerking van een van de befaamdste kankeronderzoekers van de 20ste eeuw: Dr. Kanematsu Sugiura (VS). In 1972 werd hij door Sloan-Kettering gevraagd om Laetrile te testen. Zijn onderzoek met Laetrile bij muizen was positief, maar die waren Sloan-Kettering onwelgevallig en mochten niet naar buiten komen. Op een persconferentie op 15 junii 1977 zeiden een aantal onderzoekers dat Laetrile niet preventief werkte, niet tumor-remmend en ook niet tegen anti-uitzaaiingen. Maar opeens vroeg een verslaggever aan Dr. Sugiura naar zijn mening. Hij antwoorde toen: Het meest interessante onderdeel betreft uitzaaiingen. Secundaire groei van kanker naar een andere locatie. Wanneer deze borstkliertumor groeit tot ongeveer twee centimeter in diameter of meer, dan ontwikkelt ongeveer 80% longmetastasen. Maar met de behandeling met laetrile / amygdaline, wordt dat gereduceert om ongeveer 20%.
Hier is een verder overzicht van laetrile

Pleidooi voor biologische en natuurlijke kankerbestrijding

pleidooi
Gezondheid:
Pleidooi voor biologische kankerbestrijding.
Door GuidoJ.

Auteur van dit artikel, Dr. Piet de Veer (1933), deed zijn studie Biologie aan de Universiteit van Leiden, waarna hij promoveerde aan de Universiteit van Nijmegen. Hij werd daarna biologieleraar aan het Bernardinuscollege te Heerlen en docent anatomie, fysiologie en embryologie aan de opleiding voor vroedvrouwen te Heerlen. Inmiddels gepensioneerd, publiceert hij artikelen en is een groot voorstander geworden van het op de schop gooien van de huidige kankertherapieën en het promoten/onderzoeken van nieuwe, vooral natuurlijk-biologische vormen van kankerpreventie en -bestrijding.
pleidooi1

Menselijke T-cellen in de aanval op een kankercel.

Een van zijn, aan duidelijkheid niets te wensen overlatende commentaren, over de huidige kankertherapieën:
“Het zou mij een lief ding waard zijn, als de medici voor de behandeling van kankerpatiënten eindelijk eens zouden kiezen voor bewezen, wérkende therapieën. Dan zou voorkomen kunnen worden dat patiënten zichzelf thuis moeten gaan behandelen.
Maar helaas, als gevolg van de invloed van de grote en machtige farmaceutische industrie, gebruiken medici behandelingen die hun bestaan alleen te danken hebben aan een enorme winstgevendheid, maar zeker niet aan hun effectiviteit.
Voor die mensen die preventief of behandelend thuis met de ziekte kanker bezig willen zijn, ga ik een schema opzetten waarmee op een volledig veilige manier kankercellen kunnen worden bestreden. Uiteraard zal de ‘Vereniging tegen kwakzalverij’ hier ernstig bezwaar tegen maken, maar als je hun argumenten serieus bestudeert blijken die allemaal leugenachtig en/of schijnheilig te zijn.”
Het onderstaande artikel is geen kort artikel, voor velen wellicht ook niet makkelijk leesbaar, maar wij denken er goed aan te doen, náást de vele minder-positieve berichtgevingen rondom kanker, ook een positief signaal te laten horen van een wetenschapper. Wij scharen de auteur daarmee in dezelfde categorie als de Haarlemse huisarts Drs. Hans Moolenburgh (zie zijn visie op kanker bijv. HIER).

Pleidooi voor
BIOLOGISCHE KANKERBESTRIJDING
2013 © Dr. P. de Veer
Sinds ongeveer 100 jaar zien we op alle mogelijke terreinen, dank zij onderzoek, een geweldige vooruitgang. Gebeurde 100 jaar geleden nog de meest vreemde ongelukken omdat pioniers probeerden met zelf gebouwde structuren de zwaartekracht te trotseren en zich in de lucht te begeven, enkele decennia later vliegt de mens naar de maan en terug.
pleidooi2Borstkanker is één van de meest indringende vormen van kanker.
Denk ook aan de vooruitgang in de communicatietechnologie: van telefoon via telegrafie en fax naar de modernste computers. Van oriëntatie door middel van ‘sterrenschieten’ tot de moderne navigatiesystemen. Overal zien we een explosie van nieuwe vindingen en ontwikkelingen, en naar de toekomst neemt de versnelling in de vooruitgang alleen maar toe.
De stand van het kankeronderzoek.
Op deze algemene regel is naar mijn weten maar één opvallende uitzondering. 100 Jaar kankeronderzoek heeft geen enkel belangrijk feit opgeleverd. Niet omdat er niet voldoende aandacht is voor dit onderwerp. Er zijn vermogens in miljardenbedragen in dit onderzoek geïnvesteerd. Er werken meer mensen in het kankeronderzoek en de hulp aan kankerpatiënten dan het totaal aantal kankerpatiënten.
Maar in 1971 zou er een definitieve slag aan kanker worden toegebracht. President Richard Nixon kondigde zijn plan ‘the war on cancer’ af, en stopte nogmaals miljarden in de onderzoekspot. Toen in 1978 die miljarden op waren, bleek het aantal Amerikanen dat aan kanker stierf van 1 op 6 in 1971 in 7 jaar tijd te zijn toegenomen tot 1 op 5..!
Vanaf het begin van het kankeronderzoek bedraagt de toename van het aantal kankerpatiënten maar liefst 1300%, en men verwacht dat over 20 jaar bijna 50% van alle sterfgevallen het gevolg zal zijn van de ziekte kanker. Naarmate het aantal slachtoffers toeneemt, neemt ook de bereidheid van de bevolking toe nog meer miljarden te verzamelen voor nog meer onderzoek, waarvan later zal blijken dat het andermaal niets heeft opgeleverd. Zo gaat het inmiddels al 100 jaar, en het wordt écht tijd man en paard te noemen.
100 Jaar kankeronderzoek in de meest geperfectioneerde laboratoria, gesteund door talloze miljarden, en dan nog niet in staat zijn om een sluitende en alomvattende definitie van kanker te geven, dat is niet normaal! Steeds vaker lees en hoor je de opmerking dat de oplossing van het kankerprobleem voor veel onderzoekers het einde zou betekenen van nieuwe professoraten, van onderscheidingen en onderzoekbaantjes.

pleidooi3Stel dat het kankerprobleem wordt opgelost, dan verdwijnen al die voordelen en privileges en stopt de miljardenstroom; daar zit toch niemand op te wachten. Jawel, daar zit de hele maatschappij op te wachten. Zoals het nu gaat levert noch het kankeronderzoek noch de kankertherapie enig resultaat van betekenis op. Want ook de behandeling van kankerpatiënten is meer een kwestie van ‘trial and error’ dan van objectief weten. Lees bijvoorbeeld van S. Mukkerjee ‘Kanker de keizer aller ziektes‘ een biografie van kanker, en huiver.
Het is werkelijk onvoorstelbaar met wat voor gemak kankerpatiënten aan de meest gruwelijke behandelingen mogen worden blootgesteld, zonder ook maar één schijntje wetenschap. De meest agressieve en celdodende stoffen worden bij grote aantallen patiënten ingebracht waarvan het overgrote deel dood en doodziek aan hun eind komt. Met als resultaat dat ook nu nog maar 2% van de patiënten met gemetastaseerde kanker na zo’n behandeling na enige tijd nog in leven is.
Zó kan het dus echt niet, en het wordt de hoogste tijd dat het kankeronderzoek ruiterlijk toegeeft dat ze op het punt van faillissement is aangekomen. Voor de nabije toekomst, en dat mag niet te lang worden uitgesteld, dienen de onderzoekers hun vraagstelling te heroverwegen om op een totaal andere wijze het probleem te gaan benaderen.
Op zoek naar een nieuwe werkhypothese.
De onderzoekhypothese van nu gaat uit van de gedachte dat kanker zijn oorsprong vindt in een ontspoorde, kwaadaardige cel. Zou het zó kunnen zijn dat dit vertrekpunt onjuist is en er een andere werkhypothese voor voortgezet kankeronderzoek moet worden bedacht. Maar mogelijk hoeft deze hypothese niet meer te worden bedacht, maar bestaat hij reeds en ligt klaar voor nader onderzoek.
Het kan niet waar zijn, gezien de enorme aantallen sterfgevallen door de ziekte kanker en de enorme groei in het vóórkomen van deze ziekte, dat het kankeronderzoek het enig echte en onaantastbare kader vormt voor de bestudering van de ziekte kanker. Men heeft het hele onderzoek toegespitst op het bestrijden van de agressieve cellen maar men bekommert zich niet over de oorzaak van het feit waarom die celletjes zich zo raar gaan gedragen. Het zal voor iedereen duidelijk zijn, dat de bestrijding van de uit de pas lopende cellen, zonder zich te bekommeren om de oorzaak van deze afwijking, een naar de toekomst toe heilloze weg is.
pleidooi4Dr. Alphons Weber, huisarts in Bayern. Bereikte meer inzichten dan kostbaar en jarenlang kankeronderzoek.
Gelukkig staan er altijd weer mensen op die bereid zijn tegen de stroom in te roeien en die zich wel de vraag naar de oorzaak van kanker durven te stellen. Een van deze bewonderenswaardige onderzoekers is zonder twijfel Dr. Alfons Weber. Hij was huisarts in Erdinge, Bayern, D.. Zoals zo vaak bij dit soort private onderzoekers is het vooral de vasthoudendheid en de eigenwijsheid die uiteindelijk tot een nieuwe benadering kan leiden. Hoe zo’n onderzoeker er toe komt juist dit probleem tot onderwerp van onderzoek te maken, zal wel altijd een geheim blijven.
Ook Weber heeft om een of andere reden het plan opgevat om bloedmonsters onder zijn microscoop zorgvuldig te bestuderen. Normaal is in een bloedpreparaat, naast de gewone bloeddeeltjes, niets bijzonders te zien. Maar Weber heeft allerlei technieken uitgedacht waardoor hij een transparanter beeld kreeg. Hij ontdekte in vrijwel alle bloedmonsters de aanwezigheid van kleine bloedparasieten die zich normaal onzichtbaar in de rode bloedlichaampjes ophouden. De rode bloedkleurstof, het hemoglobine, maakt het normaal onmogelijk die parasieten waar te nemen.
Verdere bestudering wijst er op dat we hier te doen hebben met een ziekmakend organisme, en volgens Weber, met de oorzaak van tenminste een groot aantal vormen van kanker. Weber publiceert in 1967 zijn bevindingen onder de titel ‘Über die Ursache der Krebskrankheit’.
De publicatie bleef niet onopgemerkt, maar in welke sfeer het werk van Weber door de gevestigde orde werd bekeken blijkt wel uit het feit, dat drie gerenommeerde onderzoekers van het Pettenkofer-Instituut te München, Weber opzochten en met hem samen de technieken van het bloedonderzoek tot in de puntjes hebben bekeken.Terug in München hebben toen de doktoren Uebbing, Schierz en Winter een grote reeks proeven uitgevoerd, en een publicatie het licht laten zien in ‘Ärztlichen Praxis’ van 1970, onder de titel: ‘Ungewöhnliche korpuskuläre Elementen im Blut’. Maar wat bleek..? De naam van Dr. Weber komt in de hele publicatie niet voor…!
Dan volgt er een periode van bagatellisering en zelfs ontkenning van de bevindingen van de huisarts Weber. Deze gaat echter gewoon door met zijn onderzoek en zet zijn waarnemingen achtereenvolgens op film en op video. Alle bijzonderheden rondom Weber zijn door Ernst Wollenberg in zijn boek : ‘Krebsbankrott’ (2003) nauwkeurig beschreven. Ook via internet zijn de opnamen van de bewegende bloedparasieten te zien. (onder Dr. Alfons Weber).
pleidooi5

O.b.v. het onderzoek van Alphons Weber werden dit soort opnames van parasieten in kankercellen gemaakt
Gezien de overeenkomsten tussen de bloedparasieten en de veroorzaker van Malaria, heeft Weber getracht de parasieten met Kininepreparaten te bestrijden in de hoop daarmee kankerpatiënten te helpen. Daarop werd zijn artsenpraktijk gesloten en werd zijn artsenbevoegdheid ingetrokken. Zelfs hebben zijn collega’s via een handtekeningen actie, getracht hem in een psychiatrische kliniek te laten opnemen. De kliniek zag echter geen reden hem daar vast te houden; zó vergaat het kennelijk de pionier!
Weber toont met zijn proeven duidelijk en overtuigend aan, dat de parasieten bij verhitting tot 160°C. weer snel actief zijn en dat ook bestraling en chemische stoffen welhaast geen invloed op de levenskracht van de diertjes hebben. Primitief maar zeer resistent. Het zou geweldig zijn als eindelijk eens een onderzoekteam zich met de relatie tussen de met zekerheid aangetoonde parasieten, en het ontstaan van kanker zou gaan bezig houden. Die kans is klein, maar hoop doet leven..!
Is er verband tussen de parasieten van Weber en chronische aandoeningen?
De rol van de parasieten bij het ontstaan van kanker hoeft niet de enige invloed te zijn. Ook bij allerlei andere chronische aandoeningen, waarbij het medisch handelen met lege handen staat en hooguit met pijnbestrijding de aandoening draaglijk kan maken, kan de parasiet best een beslissende rol spelen.
E. Wollenberg stelt een zeer principiële vraag: ‘Hoe kan het bestaan dat bijvoorbeeld twee afschuwelijke ziekten, die zo’n 100 jaar geleden redelijk zeldzaam waren, Alzheimer en Kanker, zo verschrikkelijk om zich heen grijpen, en het wordt alsmaar erger.‘ Men verwacht dat in 2050 een half miljoen mensen in Nederland aan Alzheimer zullen lijden.
Onder natuurlijke omstandigheden zullen veel van de beschreven ziekteverwekkers in ons bloed, door een goed werkend afweersysteem worden uitgeschakeld.
pleidooi6

Vitamine C, zoals het wordt waargenomen door de electronenmicroscoop. Een ‘bonte verzameling vol-spectrum energie’, zou je kunnen zeggen..!
Het zal duidelijk zijn dat voor het op peil houden van het afweersysteem een goede en volledige voeding noodzakelijk is. Door de industriële activiteit is onze bodem zó in verval geraakt dat dit terug te vinden is in onze voeding. Wortelen bevatten nog slechts 43% magnesium van wat vroeger normaal was, aardappels nog maar 30% van het calcium en aardbeien nog 33% van het vitamine C en een appel nog maar 20% vitamine C, enz. Dit zijn zulke lage waarden, dat het bijna onmogelijk is tot een volledige voeding te komen.
Ons afweersysteem kunnen we derhalve niet op niveau houden, en dat zal zeker een stijging van de sterfte aan kanker voor een deel kunnen verklaren. Maar zo’n enorme toename (1300% voor kanker de laatste 100 jaar) is daar niet mee te verklaren. Er moet nog een andere oorzaak aan te wijzen zijn.
Hierbij denken we aan de ‘gekke-koeien-ziekte’ of BSE. Doordat het weefsel van de zieke dieren zogenaamde prionen bevatten, die net als de parasieten van Weber een verhitting van 160° C kunnen overleven, werd het diermeel dat van de gedode dieren werd gemaakt een bron van verspreiding van die aandoening. Omdat ook de mens, na consumptie van het geïnfecteerde rundvlees met prionen, werd geïnfecteerd, en verschijnselen ging vertonen die veel overeenkomt vertoonden met het Creutzfeld-Jacob-syndroom werden snel maatregelen genomen en werd het gebruik van diermeel in de voeding van de dieren verboden.
BSE is ingedamd en dus gaan er stemmen op om diermeel in diervoeding weer toe te staan. Maar zoals prionen zich via diervoeding kunnen verspreiden kunnen ook de parasieten van Weber dat doen. In het diermeel worden alle kadavers verwerkt die aan het bedrijf worden aangeboden. Het drogen gebeurt bij een temperatuur van 60°C, dus de parasieten van een dier met kanker komen in het diermeel terecht en zijn levensvatbaar. Op deze wijze verspreiden de parasieten zich over alle dieren die dat meel te eten krijgen, en zullen wij mogelijk ook geïnfecteerd worden. Een klein wondje tussen mond en anus is genoeg om de parasiet de gelegenheid te geven binnen te dringen.
pleidooi7

Het boek van Dr. Schuitemaker dat de essentiële rol van Vitamine D in ons lichaam bespreekt. Vitamine D blijkt ons immuunsysteem te triggeren en daarmee een essentiële sleutel te zijn tot ‘gezondheid’
We moeten er van uitgaan dat alle vissen, vogels en zoogdieren die door ons gekweekt en gegeten worden, dragers zijn van de kankerparasieten volgens Weber. Het is de opdracht voor ons afweersysteem de infectie onschadelijk te maken.
De combinatie van een verzwakt afweersysteem met het voortdurend geïnfecteerd worden met nieuwe kankerparasieten kan er mede oorzaak van zijn dat kanker met 1300% is toegenomen. Neem daarbij ook de deplorabele staat van onze voedselkeuze en je hebt een mogelijke verklaring voor de toename van allerlei chronische aandoeningen en beschavingsziekten.
Samenvatting
Samenvattend kunnen we het volgende concluderen: Het regulier medisch kankeronderzoek heeft als enig resultaat dat het aantal kankerpatiënten op een onaanvaardbare wijze stijgt. Dit komt omdat men in deze kringen zich uitsluitend concentreert op de zieke cellen, maar niet durft om te schakelen naar de bestudering van de oorzaken als gevolg waarvan de cellen ziek zijn geworden. Dr. Weber heeft duidelijk aangetoond dat in alle zieke cellen en weefsels die door kanker zijn overvallen altijd kleine organismen worden aangetroffen die hij verantwoordelijk stelt voor de aandoening.
Deze parasieten zijn ongevoelig voor bestraling, chemische stoffen en overleven verhitting tot boven 160° C. Deze kankerparasieten krijgen door slechte leefomstandigheden, milieu en voeding, de kans om door ons afweersysteem hen te breken en zich snel te ontwikkelen. Daarbij kan een gezonde cel in een kankercel worden omgevormd.
Het onderzoekresultaat van Dr. Weber zijn in publicaties en video beelden makkelijk toegankelijk. Wollenberg geeft in zijn boek een volledig overzicht van de bij de proeven horende recepturen, zodat de proeven door iedere onderzoeker makkelijk kunnen worden herhaald.

Kanker komt steeds dichter bij.
Ieder van ons zal in de nabije toekomst, met zekerheid, met de ziekte kanker worden geconfronteerd, het zij doordat bij vrienden of kennissen, of bij de directe familie de diagnose kanker wordt gesteld. Het aantal nieuwe kankergevallen per jaar neemt zó snel toe, dat het onwaarschijnlijk wordt dat er over een aantal jaren binnen een familie geen kankerpatiënt aanwezig zal zijn. Maar ook al komt de ziekte om ons heen zo vaak voor, en zijn we er zo mee vertrouwd dat we durven te spreken van kanker en niet meer alleen de k gebruiken om de ziekte aan te duiden, voor de nieuwe patiënt zal de reactie op de eerste diagnose er een zijn van intense angst.
pleidooi8Choreograaf Rudi van Dantzig in het nieuws.. Net als alle minder bekende kankerpatienten die het niet lukte de ziekte de baas te worden.
Ook al verschijnen er in de media met de regelmaat van de klok allerlei berichten over de vooruitgang in de behandeling van kankerpatiënten, ook dat kan die angst niet weg nemen. We komen te veel mensen om ons heen tegen, jong maar vooral oud, die ondanks het hele repertoire van de behandelingen, aan de ziekte kanker zijn gestorven. Vaak was voor hen de weg naar de dood zo gruwelijk, dat de dood als een verlossing kwam.
En dus heeft kanker nog steeds het imago van een gruwelijke, ongeneeslijke ziekte die langs een lijdensweg naar een roemloos einde voert. “Hij/zij heeft de strijd niet kunnen winnen” lezen we dan in het overlijdensbericht alsof dat ook maar iets met de therapie te maken heeft. Met zo’n frase leg je de schuld van het overlijden ook nog gedeeltelijk bij de patiënt, hij had harder tegen de ziekte moeten vechten, terwijl het duidelijk is, dat de orthodoxe medische behandeling, maar weer eens, schromelijk te kort geschoten is.
Vanaf het moment dat de nieuwe patiënt via zijn meevoelende huisarts in het ziekenhuis wordt opgenomen, verandert de actieve, kritische persoon in een passief slachtoffer, terwijl het voor de behandelend arts, die alles zal proberen om de patiënt tot rust te brengen, niet veel anders is dan dagelijkse routine en protocol. Alles komt over de patiënt heen onder het mom van noodzakelijkheid. Een biopsie gevolgd door een operatie om de tumor te verwijderen.
Allemaal doordacht en voor het minimaliseren van het tumorweefsel heel juist. Dan wordt de patiënt medegedeeld dat bestraling noodzakelijk is, mogelijk aangevuld met chemotherapie. Steeds meer patiënten zullen op dat moment bescheiden informeren of een dergelijke voortgezette behandeling niet vervangen kan worden door een zachtere en minder vernietigende biologische behandeling.
Het antwoord komt er dan meestal op neer, dat al het zoeken van de medische wetenschap, samen met de farmaceutische industrie nog niets heeft opgeleverd. De kans is heel groot dat de oncoloog deze opmerking met overtuiging kan maken omdat hij niet de nodige informatie heeft. Maar als hij daarbij spreekt over “de medische wetenschap” en “de farmaceutische industrie”, gaat hij zijn boekje te buiten.
Vervolgens wordt de kritische patiënt duidelijk gemaakt dat hij weliswaar de chemotherapie en bestraling kan weigeren, maar dat in dat geval zijn einde wel eens heel snel zou kunnen komen. En dus laat de patiënt al de behandelingen toe. Doodziek door vergiftiging en bestraling komt de overtuiging dat de toekomst volkomen onvoorspelbaar is en dat hij zelf daarop geen invloed meer kan uitoefenen. Dit is de kankertherapie, en daarmee basta. Maar:
ER IS WEL DEGELIJK EEN ALTERNATIEF!

pleidooi9
Wat is het alternatief?
Dit alternatief bestaat uit de stof Amygdaline, Laetrile of Vitamine B17.
Drie synoniemen voor één stof en voor de duidelijkheid zullen we alleen de naam Vitamine B17 gebruiken.
Tot het plantengeslacht van Amygdalus rekenen we planten als abrikoos en perzik. In de zaden, die in de harde pit zitten, bevindt zich een relatief hoge concentratie van Vitamine B17. Voor de bittere abrikozenpitten is het gehalte maar liefst 8 gram Vit. B17 per 100 gram pitten.
Ook bittere amandelen hebben door de jaren heen gediend als Vit. B17 leverancier. Al heel lang worden Vit. B17 houdende pitten gebruikt als medicijn.(uit: Dr. R. Rosenberg, Laetrile, 2011 op internet beschikbaar, de volgende gegevens) Het oudste kruidenboek, Pen Tsao Kang-Mu van de Chinese keizer Shennung vermeldt al in 2700 v.C. het gebruik van de pitten.
Ook bij de Romeinen, dus rond het jaar 0, prijzen Aurus Cornelius Celsus en Scribonius Largus de bittere amandelpitten aan bij gezwellen in de blaas. Plinius de Oude bespreekt het therapeutisch effect van bittere amandelolie op condylomata (genitale wratten), terwijl Galenus de amandelen bij scirrus van de lever aanbeveelt. Priscianus en Empiricus behandelen gezwellen met bittere amandelen.
De Perzische Avicenna bestreed uterus-, milt-, maag- en levertumoren met bittere amandelen, terwijl ook de joodse geneesheer Maimonides overtuigd was van de heilzame werking van bittere amandelen.
De Deense dokter Harpestraeng gebruikte in de 13de eeuw amandelolie met honing bij de behandeling van een verharde milt, en zijn tijdgenoot, de Byzantijnse dokter Myreposos gebruikte de amandel voor de behandeling van mondholtecarcinoom. Ook in de 13de eeuw gebruikte de Arabische geneesheer Ibn-Al-Baitar amandelen voor de behandeling van borsttumoren.
In de 16de eeuw start de Zwitserse bioloog Gesner met zijn algemene kankerbehandelingen met behulp van bittere amandelen. En in het midden van de 17de eeuw bespreekt John Gerard, een Britse Jezuïet, de geneeskrachtige waarde van amandelen, en wijst op de pijnstillende werking er van. De grote Dodoens, eveneens in het midden van de 17de eeuw gebruikt de amandelen tegen ‘verrottende gezwellen’.
In 1845 publiceert de Gazette Medicale in Parijs een artikel van de Russische dr.Inosemteff waarin deze aangeeft twee gevallen van uitgezaaide kanker met de bittere stof uit amandelen onder controle te hebben gekregen.

Bevolkingsgroepen die geen kanker kennen.
Interessant zijn zeker ook de mededelingen van onderzoekers, missionarissen, artsen, e.d. omtrent waarnemingen die zij doen in de door hen bezochte gebieden. Zo bericht in 1913 Albert Schweizer vanuit Lambaréné in Gabon, dat er tot zijn verbazing geen enkel geval van kanker te bespeuren is.
Zeer bekend zijn de resultaten van een in opdracht uitgevoerd onderzoek door Dr. Sir R. McCarrison onder de bevolking van het staatje Karakorum in Noordwest Pakistan, de Hunza-stam. Gedurende het 20 jaar durende onderzoek heeft hij bij de bevolking nooit één geval van kanker kunnen ontdekken. De poolreiziger Stefansson stelt het zelfde vast bij een eskimostam, de Inuit.pleidooi10

Maar ook bevolkingsgroepen in Zuid Afrika en Zuid Amerika, Noord Amerikaanse indianen als ook Australische Aborigines zijn volledig vrij van kanker. Zij moeten zich dan wel voeden op de traditionele wijze die vaak zeer uitzonderlijk is (bittere maniok). Zo consumeren de leden van de Hunza-stam grote hoeveelheden abrikozenpitten. Hun status in de groep wordt mede bepaald door het aantal abrikozenbomen dat ze bezitten.
De Inuit voeden zich met bepaalde poolbessen, Rubus spectabilis, en consumeren de half verteerde inhoud van de maag van gedode dieren. Zolang deze mensen zich zo blijven voeden krijgt kanker geen kans, maar als zij door omstandigheden met het Westerse voedingspatroon in aanraking komen, en daar op overschakelen worden ook zij het slachtoffer van kanker.

Geen kanker bij dieren in de natuur.
Vervolgens kunnen we vaststellen dat in de natuur levende planteneters nooit kanker krijgen. En door het gedrag van de vleeseters, waarbij van de prooi vooral de ingewanden zullen worden geconsumeerd, blijven ook zij gespaard van kanker. Vaak ook zullen roofdieren uit een natuurlijke behoefte breedbladige grassen eten.

De ontdekking van Vitamine B17.
Overzien we dit alles, dan ligt de conclusie dat kanker een door de voeding mede bepaalde aandoening is, nogal voor de hand. In alle voorbeelden wordt door de mensen en de dieren een grote hoeveelheid Vit.B17 uit het voedsel betrokken. De abrikozenpitten bevatten 8% van hun gewicht aan Vit.B17, en gras bevat 40 gram per kilogram. Alles wijst er op dat kanker en Vit.B17 niet samen gaan.
Maar het duurt tot 1920 dat vader Dr. Ernst T. Krebs Sr, opgevolgd door zijn zoon Dr. Ernst T. Krebs Jr het Vit.B17 in de V.S. beginnen te introduceren. Het is Krebs Jr die aan de bittere stof uit de abrikozenpitten de naam Vit.B17 geeft. Krebs Jr heeft heel veel proeven met abrikozen gedaan om het Vit.B17 te vinden. Zeer teleurstellend. Totdat hij de pitten ging onderzoeken, en daar de zeer hoge waarde vaststelde.

Reagan en B17
Het Vit.B17 werd in de medische wereld als een doorbraak beschouwd. De gouverneur van Californië, de latere president Ronald Reagan sprak over Vit.B17 als over de stof die eindelijk het kanker probleem kon oplossen. Maar toen gebeurde er iets merkwaardigs. Plotseling verdween de belangstelling voor de stof, en nog erger, Vit.B17 werd vervloekt en als gevaarlijk bestempeld.
Een aanvraag door Krebs Jr in 1962 bij de Food and Drug Administration (FDA) om Vit.B17 geregistreerd te krijgen werd afgewezen. Toen barstte een juridische en politieke strijd tussen voor- en tegenstanders van Vit.B17 los, met als eerste resultaat dat de stof buiten de wet werd geplaatst. Het hele medisch establishment van de V.S., de FDA voorop,gevolgd door de American Medical Association (AMA), de American Cancer Society (ACS), het National Cancer Institute (NCI) en het Sloan Kettering Institute for Cancer Research doen er alles aan om de Vit.B17 kankertherapie meteen de pas af te snijden en daarmee in de kiem te smoren.

pleidooi11
onder het mom van dit schildje is al veel bewijsmateriaal weggemoffeld…

Materiaal dat de bevolking in de VS alleen maar ‘wijzer’ zou maken…
De echte bobo’s van de FDA, Dr.A. Schmidt en R. Wetherbell verklaren openlijk dat er geen invloed van Vit.B17 op tumoren was gevonden. Van het NCI waren het Dr. F. Rauscher en Dr. R. Hadsell die iets vergelijkbaars verklaarden. Uiteindelijk stelt L. Adams, voorzitter van de ACS dat het vooraanstaande Sloan Kettering Institute geen enkel bewijs heeft gevonden van de anti-tumorwerking van Vit.B17.
Het is duidelijk dat het Amerikaanse establishment en medicratie het allerzwaarste geschut van stal heeft gehaald en bereid is er mee te vuren op de voorstanders van de Vit.B17 therapie. Zeer grote wetenschappers en befaamde onderzoekers als Dr. E.T. Krebs jr , Dr. Hans Nieper en Dr. Dean Burk worden gekleineerd.

Vitamine B17 is niet giftig.
Men spaart geen moeite om langs allerlei slinkse wegen de Vit.B17-therapie te torpederen. Toch gaat het hier om een bewezen niet-toxische therapie die doeltreffend is tegen kanker. Dat het gebruik van Vit.B17 niet giftig is wordt door de medicratie nooit tegengesproken. Dat zou ook te ver gaan, want al in 1887 stelt O. Jacobson dat Vit.B17 niet giftig is. In 1944 geeft Davidson aan dat ingespoten Vit.B17 geen enkel bijverschijnsel vertoont. Een hondenlever kan volgens Himwich en Saunder binnen 15 minuten 4015 gram cyanide verbinding onschadelijk maken. Manner doet in 1977 alle proeven nog eens over en staaft daarmee de absolute niet giftigheid van Vit.B17.

Dierproeven.
Aan de Scind Laboratoria van de Universiteit van San Franscisco benadert men ,in 1968, Vit.B17 met dierproeven. Men stelt bij ratten met kanker een duidelijke verlenging van de levensduur vast bij de dieren die met Vit.B17 behandeld zijn.
De zelfde resultaten werden in 1971 verkregen aan het Pasteur Instituut te Parijs door Dr. F. Metianu in samenwerking met het Franse Ministerie van Landbouw, en ook het Von Ardenne instituut te Dresden (D) kreeg een vergelijkbaar resultaat. Alle proeven werden volgens de strakke regels voor wetenschappelijk onderzoek uitgevoerd.

Pogingen van het establishment het tij te keren.
Als het NCI in 1973 de opdracht verstrekt aan het Southern Research Institute (SRI) om dierproeven uit te voeren, die door het Amerikaanse medisch establishment worden uitgevoerd, leveren die volgens de RSI-geleerden geen invloed van Vit.B17 op ten gunste van dieren met kanker. Deze bevindingen worden door Dr. Dean Burk, medewerker van het NCI ernstig in twijfel getrokken. Hij slaagt er in het volledige SRI-rapport te ontzenuwen, en ook weet hij de resultaten van eerder gedane proeven uit de archieven te halen, waardoor de conclusies van het RSI er heel anders uit komen te zien.

pleidooi12

Ze stemmen nu volledig overeen met de eerdere resultaten van het Pasteur- en het Von Ardenne instituut. Een andere reeks proeven is uitgevoerd door het Sloan Kettering Instituut in 1973 en 1974 door Dr. K. Sugiura. De eerste reeks proeven gaf een duidelijk positief resultaat voor Vit.B17. Bij de tweede reeks gebruikte men Vit.B17 van een andere oorsprong dat verontreinigd was, en de resultaten waren daardoor duidelijk verschillend.
De derde, vierde en vijfde reeks leverden resultaten op die duidelijk de positieve werking van Vit.B17 bevestigden, en waren een duidelijke aanbeveling om Vit.B17 bij de kankerbestrijding in te zetten. Maar misschien wel daarom werden de resultaten van de onderzoeken door het Sloan Kettering Institute niet gepubliceerd. Dank zij een anonieme medewerker van het instituut werden kopieën van de resultaten van Sugiura naar de pers gelekt met het verzoek ze bekend te maken.
Spectaculaire resultaten behaalden H. Manner en medewerkers in 1979 door Vit.B17 te combineren met Vit.A en het Wobe-Mugos-enzympreparaat. Bij de muizen met borstkanker reageerde 89,3% met volledige verdwijning van de tumoren en bij 10,7% met gedeeltelijke remissie. Bij de controle groep bleven de tumoren gewoon door groeien.

Het enige wat rest is het machtswoord.
Al deze zéér positieve resultaten bij de dierproeven is voor de FDA nog steeds geen reden om Vit.B17 als kankertherapie bij de mens toe te staan en het blijft dus in de V.S. verboden en strafbaar bij de wet. En de ervaring leert dat de FDA bij overtreding van de regels, wettelijke actie onderneemt. Vit.B17 werkt geweldig en is zeker niet giftig, maar blijft verboden.
Het zal duidelijk zijn dat de behandeling met Vit.B17 niet tegen te houden is en in de V.S. worden naar schatting 70.000 kankerpatiënten met Vit.B17 behandeld door een duizendtal therapeuten. Buiten de USA wordt de Vit.B17 behandeling toegepast in een 20-tal landen, bijvoorbeeld in Duitsland, Canada, Mexico, Filippijnen, Israel, België, Italië en Japan.
Binnen de Nederlandse context is een behandeling met Vit.B17 niet mogelijk. Probeer je via de media de aandacht op deze veel belovende therapie te vestigen, dan spreekt de ‘Vereniging tegen Kwakzalverij’, totaal ongefundeerd, krachtige taal. Daarmee maakt die vereniging zichzelf tot verlengstuk van de FDA in de V.S. en is mede verantwoordelijk voor veel onnodig leed onder kankerpatiënten.

LEES VERDER OP: http://www.wanttoknow.nl/gezondheid/pleidooi-voor-biologische-kankerbestrijding

B17 en kanker

B17 en kanker
________________________________________
Iets waar je in Nederland weinig over hoort is de rol van B17 bij kanker. Door medici altijd van tafel geveegd maar gezien de mails die ik krijg van mensen die dit gebruiken of gebruikt hebben wil ik er toch even bij stilstaan. Vitamine B17 komt in zeer veel voeding voor en wordt wel een natuurlijke chemo stof genoemd omdat deze cyanide (blauwzuur) bevat.
Met name abrikozen pitten zijn berucht om de hoge dosis B17 en kunnen daarom zelfs bij kleine kinderen dodelijk zijn. Zelf doe ik het wat rustiger aan en beperk me tot lijnzaad en pitten van de appels die ik eet.
Wat mij iedere keer verbaasd is dat als iets in de natuur licht giftig is de mensen daar als de dood voor zijn maar voor een zwaar giftige chemotherapie is men minder bang omdat de specialist dit adviseert.
Snap goed dat als je rookt en drinkt je al druk bezig bent je lichaam te vergiftigen en dat als dit leidt tot kanker men al snel opnieuw naar gifstoffen zal grijpen om de tumoren en vele andere cellen om zeep te helpen. Wordt wakker en stop die toxische nachtmerrie, het leven is al zo kort. Wil je je leven verlengen of verkorten ? de keuze is aan jou. Wees geen junkie van de industrie die je als melkkoe ziet……
Ron
________________________________________
Abrikozen pitten en kanker
Abrikozen pitten (de kernen binnen in het harde omhulsel) vormen de meest geconcentreerde bron van nitriloside (vitamine B17), die in de natuur te vinden is. Vitamine B17 komt voor in meer dan 1200 eetbare planten. De hoogste waarden worden gevonden in de zaden van vruchten (abrikoos-appel-kersen-perzik), bittere amandelen maar ook in grassen, mais, sorghum, gierst, cassave, lijnzaad en vele andere voedingsstoffen, die inmiddels verdwenen zijn uit het moderne beschavingsmenu.
Vitamine B17 wordt in het lichaam gesplitst daarbij ontstaat o.a. de stof cyanide. Deze kan beschadigde lichaamscellen aanvallen en vernietigen. Er wordt beweerd dat vitamine B17 kanker helpt voorkomen en genezen. We mogen dit niet onderschrijven aangezien het veboden is, therapeutische eigenschappen toe te schrijven aan een voedingsproduct.

http://www.bitterepit.nl/alg_info.htm
________________________________________
Video – Interview with G. Edward Griffin

________________________________________
B17 – alternatieve kanker therapie
Amygdaline is een natuurlijk cyaanhoudende substantie – een nitroloside – die aangetroffen wordt in abrikozen- en perzikkenpitten, maar ook in kersenpitten, bittere amandelen en andere pitten van het amygdalusgeslacht. De therapeutische amygdaline wordt ook aangeduid met de benaming laetrile. In de eigenlijke zin van het woord zijn laetrile en amygdaline geen synoniemen. Amygdaline is zoals gezegd een natuurlijke substantie met de chemische formule D-1-mandelonitrile gentiobioside (1) of D-mandelonitrile verbonden met de disaccaride gentiobiose (2), gevormd door twee molecules D-glucose. De natuurlijke cyanohydrinen van die groep zijn gekend als cyanogenische glycoside (3). De empirische formule van amygdaline is C20H27NO11.
http://www.goedkosjer.org/amygdalinde.htm
________________________________________
G. Edward Griffin – A World Without Cancer – The Story Of Vitamin B17
G. Edward Griffin marshals the evidence that cancer is a deficiency disease – like scurvy or pellagra – aggravated by the lack of an … all » essential food compound in modern man’s diet. That substance is vitamin B17. In its purified form developed for cancer therapy, it is known as Laetrile.
This story is not approved by orthodox medicine. The FDA, the AMA, and The American Cancer Society have labeled it fraud and quackery. Yet the evidence is clear that here, at last, is the final answer to the cancer riddle. Why has orthodox medicine waged war against this non-drug approach? The author contends that the answer is to be found, not in science, but in politics – and is based upon the hidden economic and power agenda of those who dominate the medical establishment. With billions of dollars spent each year on research, with other billions taken in on the sale of cancer-related drugs, and with fund-raising at an all-time high, there are now more people making a living from cancer than dying from it. If the solution should be found in a simple vitamin, this gigantic industry could be wiped out over night. The result is that the politics of cancer therapy is more complicated than the science.
http://video.google.com/videoplay?docid=43129301
90281243507&q=cancer&hl=en
________________________________________
Interview with M.D. Szabolcs Ládi – B17 and metabolic cancer therapy

http://www.fritthelsevalg.org/htmlsite/english.asp

________________________________________
Vitamin B-17 – Laetrile – Anti-Cancer Properties?
The diet of primitive man and most fruit-eating animals was very rich in nitrilosides. They regularly ate the seeds (and kernels) of all fruits, since these seeds are rich in protein, polyunsaturated fats, and other nutrients. Seeds also contain as much as 2 per cent or more nitriloside. There are scores of other major foods naturally, or normally, very rich in nitriloside.
http://www.healingdaily.com/detoxification-diet/
vitamin-b-17-laetrile.htm
________________________________________
Laetrile / Vitamin B17 Treatment For Cancer
Laetrile (i.e. officially it is called amygdalin) therapy works by killing cancer cells and building the immunity system to fend off future outbreaks of cancer. It uses two different methods for killing cancer cells. It invoves a strict diet and several supplements. It can be supercharged by combining it with other treatment plans.
http://www.cancertutor.com/Cancer/Laetrile.html
________________________________________
The story of vitamine b17
What you are about to read does not carry the approval of organised medicine. The Food and Drug Administration, the American Cancer Society, and the American Medical Association have labelled it “fraud” and “quackery”. In fact, the FDA and other agencies of government have used every means at their disposal to prevent this story from being told. They have arrested citizens for holding public meetings to tell others of their convictions on this subject. They have confiscated films and books. They even have prosecuted doctors who apply these theories in the effort to save the lives of their own patients.
http://www.worldwithoutcancer.org.uk
IN RUIM ZESTIG JAAR, NA INTENSIEF ONDERZOEK, GEEN DODELIJKE WERKING AANGETOOND WAAR FARMACEUTEN ZO GRAAG MEE SCHERMEN
Nebenwirkungen von Laetrile (Amygdalin, Vitamin B17)

Mit welchen Nebenwirkungen ist bei Laetrile / Vitamin B17 zu rechnen?
Aus rechtlichen Gründen distanziert sich der Autor dieser Website ausdrücklich von den nun folgenden Aussagen und gibt hier lediglich die Meinung bzw. die Vorschläge anderer beispielhaft an!

In einem dramatischen Selbstversuch hat der Erfinder von Laetrile, Dr. Ernst Krebs gezeigt, dass Laetril generell sicher sei. Dieser injizierte sich eine Mega-Dosis konzentrierten Laetrils in seinen eigenen Arm und blieb dabei komplett frei von Nebenwirkungen!

Es gibt einige Berichte von Menschen, die Atembeschwerden oder aber Muskelschwäche als Nebenwirkung aufwiesen, diese beziehen sich auf Menschen, die eine Eigenbehandlung mit übermässig hohen Dosen vorgenommen haben.

Desweiteren werden hin und wieder Nebenwirkungen wie Schwindel, Übelkeit, Erbrechen, Durchfall und Fieber berichtet. Es wird angenommen, dass diese Symptome auf die bereits beschriebene Gifte der absterbenden Krebszellen zurückzuführen seien!

Trotz größter Mühe konnten wir keine Berichte von Todesfällen als Nebenwirkung einer medizinischen Laetrile-Behandlung recherchieren! Dies nach rund 60 Jahren therapeutischer Anwendung an Millionen von Patienten!

Ist Laetril, Amygdalin, Vitamin B17 giftig?
Die s.g. „LD50-Dosis” ist ein anerkannter Maßstab zur Festsetzung eines Toxizitätswertes bei Lebensmitteln. Die „LD50-Dosis” ist die Dosis, die bei 50% der Versuchstiere zum Tode führt. Im Falle von oral verabreichten Laetril (Vitamin B17) wurde bei Ratten ein Wert zwischen 600mg/kg und 800mg/kg Körpergewicht ermittelt.

Wat ‘ABRIKOZENPITTEN’ en daarin dan de Laetrile/B17 kan bewerkstelligen in het door kanker aangetaste lichaam

Wat ‘ABRIKOZENPITTEN’ en daarin dan de Leatrile/B17 kan bewerkstelligen in het door kanker aangetaste lichaam.
Zelf ben ik nog steeds verbaasd als ik mag horen van mensen dat zij aan de beterende hand zijn, ja zelfs volkomen genezen zijn van toch een der meest gruwelijke ziektes van onze tijd: KANKER!
Die kanker die zo ruimschoots kans krijgt gezien ons leef- en eetpatroon. Want het is juist het gebrek aan voldoende afweerstoffen in onze dagelijkse supermarkt-voeding, waar hoegenaamd geen stoffen meer inzitten die ons zouden moeten beschermen tegen deze gevreesde ziekte die inmiddels toeslaat bij één op de drie Europeanen.
De paar producten waar dan nog een restant van de juiste stof, B-17 of wel leatrile inzit en dat dan ook nog in steeds mindere mate, net zoals in bijna alle verse groente en fruitsoorten, waarin de vitamines steeds minder in blijken te zitten, is eigenlijk haast te verwaarlozen. Of u zou dagelijks enorme hoeveelheden broccoli, taugé, lijdzaadolie en appel-pitten moeten consumeren. Abrikozenpitten hebben en gelukkig maar; een grote concentratie van deze stof in zich, zodat tien pitjes per dag voldoende afweer geeft tegen kanker en als er eenmaal kanker is geconstateerd dan blijkt een 100-tal pitjes (gemalen) per dag en dat gedurende 3 tot ruim 4 maanden (afhankelijk .v.h. soort kanker) vaak voldoende te zijn om kankervrij te geraken. Hét product wat in vroeger tijden ruim en genoegzaam voorzien was van deze anti-kankerstof was: gerst, maar gerst is door allerlei omstandigheden ( regering ?) geen volksvoedsel meer en haast niet meer te verkrijgen.
Nu zijn er diverse sites waarvan de ene beweert dat men aan 40 pitjes per dag gedurende een kuur, voldoende heeft, de andere spreekt weer over 60 en wij zelfs over 100 pitjes per dag! Dit is te verklaren vanuit het gegeven dat er wel meer dan 100 soorten abrikozen in de wereld bestaan met ieder een eigen grootte van de vrucht dus ook van de pit in die vrucht! ( Het is overigens niet de pit, maar de KERN van de pit, en die wordt dan ook geleverd.) Wij importeren nu eenmaal een vrij kleine soort abrikozenpit. Maar één kilo blijft ten allen tijde één kilo. Dus vandaar dit verschil.
Afgelopen week werden wij wederom verblijd met een wel zeer goede tijding. Het betrof een mijnheer uit Gelderland die in Maart van dit jaar van de oncologen te horen kreeg dat hij nog slechts een levensverwachting had van 2 tot 3 maanden! En zo werd de man weggestuurd. Hij had een zware vorm van kanker in de longen en in zijn darmen en diverse gezwellen waren reeds vastgegroeid en er was sprake van uitzaaiingen zoals dat heet. De artsen konden ‘dus’ niets meer voor deze patiënt doen!!!
In arren moede heeft hij toen middels zoeken op het internet gelezen over abrikozenpitten en wat deze voor hem nog konden betekenen. En zo heeft men een kuur bij ons besteld en in juni j.l. is hij wederom op bezoek geweest bij de specialist in het ziekenhuis, die hem toen plompverloren zei: “Ik had niet gedacht dat u nog leefde”!
Op 22 oktober j.l. dus enkele dagen terug na dit stukje geschreven te hebben en dus 7 maanden ná het moeten aanhoren van het ‘medische’-doodsvonnis, leeft deze mijnheer nog en hoe? Hij voelt zich goed, niet ziek en gaat binnenkort wederom zijn opwachting maken in het ziekenhuis en wie weet dat men dan ook ‘officieel’ kan mededelen dat de kanker voltooid verleden tijd is.
Gelukkig is deze mijnheer er één van de weinigen die ons toestemming heeft gegeven dat, indien het écht nodig is, dat wij soortgelijke patiënten naar hem mogen verwijzen en wij hebben daarom ook zijn naam en telefoon gekregen dat als iemand echt van een ‘ervaringsdeskundige’ wil vernemen hoe e.e.a. verloopt, dat men hem dan via ons mag benaderen.
Zelf heb ik gewaarschuwd wat dat kan betekenen, want ik heb er inmiddels weet van hoe men mensen lastig kan vallen en dat soms op de meest vreemde tijdstippen, voor nadere informatie.
Zo ken ik een geval van iemand die uit en te treur mij telefonisch zat door te zagen over de werking van de abrikozenpitten en hij vroeg mij ook of ik iemand kende met een soortgelijke kanker zoals hij had én die dus ook was genezen middels de abrikozenpitten? Ja, die kende ik en ik wist dat ik die ex-patiënt ook zijn telefoonnummer door mocht geven indien men echt e.e.a. wilde weten en mij dus niet geloofde, noch de informatie die we verstrekken. Maar met die restrictie dat men dus niet bij nacht en ontij moest gaan bellen. Maar wat deed deze man, die mij gebeld had nadat ik hem onder die voorwaarde het telefoonnummer gegeven had? Wel die belde diezelfde avond nog tegen middernacht de persoon op die genezen was! Kijk, ik kan me de wanhoop voorstellen van iemand die ziek is en een ‘vonnis’ heeft aangehoord van de artsen. Maar blijf dan wel de fatsoensnormen in acht houden en zo verliezen wij dus wel vaker ‘referentie-adressen’! Want dit geval staat niet op zichzelf of is enig in z’n soort, helaas!
Feit is dat wij gelukkig wekelijks goede en positieve berichten mogen aanhoren van patiënten/klanten waar wij vaak mee in contact blijven én wat men óók dient te beseffen is; dat abrikozenpitten geen ultra wondermiddel zijn. Want mensen die écht helemaal in het allerlaatste stadium van de ziekte zijn aangeland en als het ware al brood- en broodmager zijn, uitgemergeld zelfs en in wezen vlak voor de dood staan, wel dan zijn abrikozenpitten ook geen supersonisch wonder redmiddel meer. Maar zolang men nog ‘enkele’ maanden levensverwachting heeft gekregen van de artsen, dan is een kuur met dit puur natuurlijke middel, nog een zeer reële kans op volledig herstel. Ook ná chemo en /of bestraling! Helaas kunnen wij geen garantie geven, maar de inmiddels vele, zeer vele getuigenissen van genezingen spreken boekdelen! En dat maakt dit werk, met soms ellenlange en zeer indringende telefoongesprekken over levensvragen tot een bijzonder fijne en nuttige bezigheid.

Getuigenis van een patiënt:

Hoe ABRIKOZENPITTEN kunnen werken bij mensen met kanker.
Het onderstaande verhaal is er echt één uit velen. Wekelijks horen wij van mensen die er baat bij hebben gehad dan wel al COMPLEET zijn genezen dankzij de abrikozenpitten. Maar zeldzaam is het; dat mensen er later ook van willen getuigen, bang als zij zijn en vaak nog terecht ook, voor de heren en dames medici, maar ook voor ongewenste publiciteit en voor mensen die hen dan gaan opsporen en benaderen met allerhande vragen. Ooit ben ik eens zo onhandig geweest om met toestemming overigens, het adres door te spelen van iemand die ook volledig genezen was van longkanker met uitzaaiingen. Nou die genezen mevrouw heeft het geweten. Telefoontjes tot ‘s-nachts aan toe. En dat kan niet de bedoeling zijn. Hoewel ik me de paniek en de radeloosheid kan voorstellen van iemand die het doodvonnis als het ware juist te horen heeft gekregen. Die klampt zich aan elke strohalm vast. Maar nu is er wederom iemand genezen en hoe! Deze mevrouw (het betreft overigens haar vader) gaat ervoor, ná door mij gewezen te zijn op de eventuele consequenties van publicatie, hoe fijn ik dat uiteraard ook vind. Ze geeft hieronder één op één haar relaas weer. En ik laat taal- en of spelfoutjes zelfs staan want ik wil er tittel noch jota aan veranderen.

Hallo lieve Silvia, d.d.: 02 augustus 2012

Op een zaterdag morgen begin April 2012 fietste mijn schoonvader naar de stad om wat boodschapjes te doen.
Op de terug weg werd hij niet lekker en belde mijn schoonmoeder dat hij op weg naar huis was en hij zich niet lekker voelde.
Mijn schoonmoeder wachtte hem op thuis en schrok zich kapot, hij was grauw grijs en zweette gigantisch, ze heeft meteen 112 gebeld en mijn vader werd naar het ziekenhuis vervoerd.
Daar werd later in de middag geconstateerd dat ze kankercellen hadden gevonden.

Na verder onderzoek in de loop van die week werd er ontdekt dat hij, een vlek van 2.5 cm op zijn long had, zijn lymfe kwab tussen de longen was opgezet( dus ook kanker cellen) en botkanker had ter hoogte van de 9e wervel in de rug.
De botkanker was op dat moment het gevaarlijkste voor hem daar er kans was op een dwarslaesie .
De prognose van de artsen was op dat moment nog9 maanden tot een jaar te leven!

Via via had ik ooit gehoord over abrikozenpitten, die rijk zijn aan vitamine B17 en kankercellen aanvallen.
Mijn schoonvader is niet tegen alternatieve geneeswijze maar veel er van hebben moet hij ook niet.
Iedereen was natuurlijk overstuur en ik heb allerlei gegevens opgezocht over de pitten om het hem eens gewoon door te laten lezen.

De volgende dag belde hij me al op en zei: Jozefien ik ga het doen, ik wil het proberen, ik heb toch niets te verliezen.
Ik kwam via internet bij n.n. terecht en zij heeft me alles uitlegt hoe het in te nemen en hoeveel pitten verdeeld over de dag te nemen.

Mijn schoonvader is meteen met de pitten begonnen in samenwerking met de chemo( om eigenlijk tijd te rekken).
Na twee chemo’s en vier weken dagelijks zijn pitten te nemen kwam de eerste controle scan.
De plek op de rug was aan het inkapselen, de plek op de long van 2.5 centimeter was gekrompen naar 2 cm en de lymfe kwam was ook iets geslonken.
Dus eigenlijk 3 uit 3, erg positief resultaat.
De artsen waren zeer tevreden en begrepen eigenlijk niet hoe dit nou kon, zo’n goed resultaat voor iemand die nog maar 9 maanden tot een jaar te leven heeft.
Mijn schoonvader maakte ook bekend dat hij abrikozenpitten at en 1 arts vroeg of ze misschien de documentatie die ik had mocht doorlezen.

Netjes doorgaan met de pitten, vier weken later weer een chemo. En drie weken daarna weer een.
Mijn schoonvader voelde zich eigenlijk heel goed en het is nou eenmaal ook een erg positieve man, dat helpt natuurlijk ook.

Vorige week de tweede controle scan, iedereen weer nerveus, zou het nog beter zijn dan de vorige keer of al was het maar stabiel gebleven!

Afgelopen maandag 30 juli 2012 kreeg mijn vader de uitslag.
Niet te geloven!!!!!!!!!!
Het was beter dan we ooit durfden te hopen!!!!
De plek op zijn rug is helemaal ingekapseld, de plek op zijn long is weg, en de lymfe is normaal!!!!!!!!
De artsen geloven het nog steeds niet, dit is in theorie onmogelijk!!!!!!

En natuurlijk heeft mijn schoonvader ook chemo’s gehad, maar ik ben er 100% zeker van dat alleen met de chemo’s hij het absoluut niet gered had, het was meer geweest om tijd te rekken, en kijk nu!!!!

Lieve N.N. ik heb je belooft om mijn verhaal op te schrijven en ben je Gods dankbaar dat jij de juiste pitten kan leveren en er zoveel over weet
Zonder de pitten hadden we het niet gered.

Je mag dit verhaal gebruiken voor een ieder die twijfelt om de pitten te gebruiken.
En natuurlijk zijn wij ons er van bewust dat het misschien niet voor een ieder zal werken, maar bij mijn schoonvader die als het ware was opgegeven heeft het wel degelijk gewerkt

Lieve silvia ga door met dit geweldige werk en maak je er sterk voor dat dit nooit van de wereld verdwijnt
Ik, en natuurlijk mijn schoonvader en de rest van de familie zijn je eeuwig dankbaar.

Heel veel liefs en dankbaarheid van

Jozefien D.
Apeldoorn

BEWIJS VAN EEN WEL HELE SNELLE CASUS: D.D. 31 AUGUSTUS 2012
Na 7 weken gebruik van abrikozenpitten, longtumor met 2/3 verkleind in een nóg kortere tijd.
Doktoren UITERMATE verbaasd en moedigen haar aan door te gaan!!!
Kanker-patïente Mevr. Oosterbos uit Leeuwarden, heeft dankzij oplettendheid van haar vriend de foto’s van de longen verkregen waarop duidelijk te zien is dat de tumoren verslagen worden en dat de genezing heeft ingezet. En zo voelt het gelukkig ook aan!
DE DATUM VAN DE TWEE OPNAMES ZIJN: 8 AUG. J.L. EN 28 AUG. J.L,
MEVR. OOSTERBOS HEEFT NU 7 WEKEN DE ABRIKOZENPITTEN GEBRUIKT EN HEEFT ÉÉN CHEMO-BEHANDELING ONDERGAAN.
MEVR. OOSTERBOS

 
Nog een getuigenis ontvangen op 7 okt. 2012
Beste Mevrouw,

Ik eet al een tijdje jullie pitten die mijn vader voor mij heeft besteld.
Mij was aangeraden om ongeveer 60 pitten te eten i.v.m mijn gewicht.
Eerst heb ik het twee weken voorzichtig opgebouwd, ik had net mijn chemo gehad.
In die twee weken heb ik besloten dat ik wilde stoppen met de chemo.
Ik had er nog 2 te gaan, maar had het jaar daarvoor er al 6 gehad en was het nu helemaal zat.

Na mijn gesprek met de oncoloog heb ik besloten 60 pitten per dag te nemen dat was 1 juni.
We spraken af na twee maanden een scan en onderzoek te doen
Op 6 augustus had ik een gesprek, en bleek mijn tumor te zijn afgenomen.
Ook anderen plekken waar ze bang waren dat tumoren weer op zouden kunnen komen waren schoon.
Ik mocht nu 3 maanden weg blijven.
Nu zijn we in oktober en ik neem nog steeds 60 pitten in, ik weet niet of ik nu moet afbouwen.
Ik weet dat er 4 maanden voor staan in november heb ik weer een scan enz..
Kan ook langzaam afbouwen?

Ik ben natuurlijk erg blij met dit resultaat, en ik hoop dat dit zo doorzet.
Ik hoop nog wat advies te krijgen, bij voorbaat hartelijk dank.

Vriendelijke groet
Désirée H.
=========
Mail ontvangen op 14-02-13
Dag Mevrouw,

Ik heb goed nieuws de blaaspoliepen die werden vastgesteld in begin mei 2012 zouden genezen zijn.
Dit zou reeds geschied zijn na 4 en een halve maand!
Er waren nog onregelmatigheden te zien met de echo grafie maar nu blijkt dat in het 2de onderzoek na negen maanden de onregelmatigheden niet veranderd zijn.
Dus de blaaspoliepen zijn niet gegroeid. Bij de eerste echografie in september waren al geen poliepen meer te zien zei de radioloog! Dus is het genezen.

Dus de bittere abrikozenpitten werken wel degelijk. In ieder geval bedankt voor al uw moed om bij zoveel tegenstand van de pharmaceutische nijverheid als van de overheid voet bij stuk te houden.

Als ik u met iets kan helpen moet je het maar vragen.

Met ware hoogachting,
Een groet in Interzijn,
Luc

Bericht omtrent gebruik van Abrikozenpitten

Bericht omtrent gebruik van ABRIKOZENPITTEN

Informatie-aanvulling qua gebruik maart 2012

Sinds een geruime tijd bestaat er wat misverstand omtrent het gebruik van de door ons aanbevolen ABRIKOZENPITTEN!!

Dit vindt zijn oorzaak in het feit dat wij al een aantal maanden geen pitten meer kunnen betrekken vanuit Syrië. De grenzen zitten potdicht en we kunnen er niets meer kopen, de uitvoer is compleet tot stilstand gekomen door de interne politieke onlusten aldaar.

Reden genoeg voor onze Duitse importeur om elders op zoek te gaan naar de juiste LUCHT-gedroogde pitten. In een wirwar van ongeveer 100 abrikozensoorten, waarvan de meeste kernen (pitten) helaas dan ook nog eens zongedroogd worden aangeboden, welke dus NIET voldoen, is dit voorwaar geen geringe opgaaf!

Zij zijn echter méér dan geslaagd met het vinden van een exporteur in Sin Kiang, het vroegere Oost Turkestan, nu West China. Het land waar de stam der Oeigoeren woonachtig zijn.

Geheel anders dan de Oost Chinese pitten (Abrikozen) die duidelijk van mindere kwaliteit zijn, blijken deze, dus nu onze pitten, van minimaal gelijkwaardige  kwaliteit te zijn. Echter er is één groot verschil met de Syrische variant en dat is de GROOTTE van de kern/pit.

Zaten er in de Syrische variant ongeveer zo’n 1400 pitten in één kilo, in deze pitten welke wij NU op de markt brengen zitten er zo’n 2.400 stuks in één kilo!!

Dit betekent dat de voorgeschreven hoeveelheden dan ook met ong. 70%  ( evenredig ) VERHOOGD dienen te worden OM EEN GELIJKWAARDIGE HOEVEELHEID VITAMINE B-17/ LEATRILE,  BINNEN TE KRIJGEN.

Dus preventief: was 6-8 pitjes per dag per persoon = Nu: 10 tot 13

Bij directe bestrijding was: 60-80 p.d. per persoon = Nu min. 100

 

 

UPDATE / AANVULLING

25 maart 2012  Info omtrent het z.g. GIF in de abrikozenkernen/pitten.

 

De onterechte angst die er heerst bij sommigen t.a.v. GIF in abrikozenpitten

Juist dat ‘gif’ blijkt de werkzame stof te zijn om de kankercellen in het menselijk lichaam ( en evenzo bij dieren) afdoende én juist alleen de aangetaste cellen te doden.

De door ons aanbevolen dosering: 8 á 12 kernen per persoon per dag als zijnde PREVENTIEF gebruik en ong. 10 kernen als het om de kleinere variant gaat, die we dus nu verkopen/in voorraad hebben, dan blijkt het te gaan om ongeveer max.3 gram ! ( Preventief gebruik) en bij de kuur, wanneer men door de dag heen ong. 100 (kleine) kernen moet consumeren, dan eet men ong. 30-35 gram aan pitten verdeeld over de dag !

Een téveel aan blauwzuur kan pas gevaarlijk worden bij een gewicht van plus minus 60 kilo ( als gemiddelde en als rekenvoorbeeld) als men dus 60 x 3,7 mg = 222 mg consumeert.
Gemiddeld bevatten abrikozenpitten 217 mg cyanide per 100 gram.
Bij de aanbevolen ‘kuur’ en dus bij gebruik van max. 100 pitten/ kernen per dag, dit is ongeveer 30 gram per dag, krijgt men dus een derde binnen van de cyanide nl. 217/3 is ongeveer 72 mg.

Dus om 217 mg cyanide binnen te krijgen zou men 300 pitten of meer moeten eten.

.Dus het wijzen op de gevaren van blauwzuur is een ‘wapen’ van de farma-industrie om mensen schrik en angst aan te jagen, daar ze WETEN dat de abrikozenpitten/kernen werkzaam zijn en ZIJ kunnen er geen patent op krijgen.

Consumptie van abrikozenpitten

(Overgenomen uit de Wikipedia encyclopedie)

Abrikozenpitten hebben een hoog gehalte aan cyanogenische glycosiden, waaruit het zeer giftige blauwzuur kan vrijkomen. Gemiddeld bevatten abrikozenpitten 217 mg cyanide per 100 gram[1]. De cyanide van een abrikozenpit komt echter voornamelijk vrij in de kankercellen en vrijwel niet in de gezonde cellen.[bron?] De veronderstelde gevaarlijke  dosis waterstofcyanide voor een volwassene is ongeveer 3,7 mg per kg lichaamsgewicht . Er zijn verschillende gevallen van cyanidevergiftiging bij kinderen door het eten van abrikozenpitten beschreven in de wetenschappelijke literatuur[1][2].

Een eventueel medicinale werking tegen kanker van het in abrikozenpitten aanwezige glycoside amygdaline (laetrile) is in onderzoek. Amygdaline blijkt in vitro prostaatkankercellen te kunnen doden.[3] In klinisch onderzoek kon een anti-kankerwerking van behandeling met amygdaline echter niet worden aangetoond.[4][5]

Mocht u geïnteresseerd zijn, onder de volgende link vindt u nog tientallen pagina’s met info inzake natuurlijke geneesmogelijkheden t.a.v. kanker helaas uitsluitend in het Engels, Frans en Russisch

zie: http://www.cancertutor.com/index.html